noscript image for google
<h2>ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΥΠΟΠΟΙΗΣΗ & ΕΜΠΟΡΙΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΩΝ</h2><p>ΚΗΠΕΥΤΙΚΩΝ ΤΑΒΑΡΙ ΜΕΣΟΤΟΠΟΥ - ΛΕΣΒΟΣ</p><div class='bgslideshowmore'><a href='http://www.kaxiris.4ty.gr/more.php?l=el' >Περισσότερα...</a></div> <h2>ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΥΠΟΠΟΙΗΣΗ & ΕΜΠΟΡΙΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΩΝ</h2><p>ΚΗΠΕΥΤΙΚΩΝ ΤΑΒΑΡΙ ΜΕΣΟΤΟΠΟΥ - ΛΕΣΒΟΣ</p><div class='bgslideshowmore'><a href='http://www.kaxiris.4ty.gr/more.php?l=el' >Περισσότερα...</a></div> <h2>ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΥΠΟΠΟΙΗΣΗ & ΕΜΠΟΡΙΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΩΝ</h2><p>ΚΗΠΕΥΤΙΚΩΝ ΤΑΒΑΡΙ ΜΕΣΟΤΟΠΟΥ - ΛΕΣΒΟΣ</p><div class='bgslideshowmore'><a href='http://www.kaxiris.4ty.gr/more.php?l=el' >Περισσότερα...</a></div> <h2>ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΥΠΟΠΟΙΗΣΗ & ΕΜΠΟΡΙΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΩΝ</h2><p>ΚΗΠΕΥΤΙΚΩΝ ΤΑΒΑΡΙ ΜΕΣΟΤΟΠΟΥ - ΛΕΣΒΟΣ</p><div class='bgslideshowmore'><a href='http://www.kaxiris.4ty.gr/more.php?l=el' >Περισσότερα...</a></div> <h2>ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΥΠΟΠΟΙΗΣΗ & ΕΜΠΟΡΙΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΩΝ</h2><p>ΚΗΠΕΥΤΙΚΩΝ ΤΑΒΑΡΙ ΜΕΣΟΤΟΠΟΥ - ΛΕΣΒΟΣ</p><div class='bgslideshowmore'><a href='http://www.kaxiris.4ty.gr/more.php?l=el' >Περισσότερα...</a></div> <h2>ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΥΠΟΠΟΙΗΣΗ & ΕΜΠΟΡΙΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΩΝ</h2><p>ΚΗΠΕΥΤΙΚΩΝ ΤΑΒΑΡΙ ΜΕΣΟΤΟΠΟΥ - ΛΕΣΒΟΣ</p><div class='bgslideshowmore'><a href='http://www.kaxiris.4ty.gr/more.php?l=el' >Περισσότερα...</a></div> <h2>ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΥΠΟΠΟΙΗΣΗ & ΕΜΠΟΡΙΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΩΝ</h2><p>ΚΗΠΕΥΤΙΚΩΝ ΤΑΒΑΡΙ ΜΕΣΟΤΟΠΟΥ - ΛΕΣΒΟΣ</p><div class='bgslideshowmore'><a href='http://www.kaxiris.4ty.gr/more.php?l=el' >Περισσότερα...</a></div>
Previous Next
ΧΕΙΜΕΡΙΝΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ

Τα προϊόντα που παράγουμε την χειμερινή περίοδο είναι τα φυλλώδη λαχανικά: κατσαρό μαρούλι, σπανάκι, άσπρο ή μωβ λάχανο, ραδίκια, λαχανικά βρυξελών, σέσκουλα, ρόκα, iceberg, μαρούλι, μπρόκολο, κουνουπίδι, 

ΚΑΤΣΑΡΟ ΜΑΡΟΥΛΙ

Ο φυλλώδης τύπος, στον οποίο τα φύλλα σχηματίζονται σαν ρόδα και δεν έχουν κεφαλή. Φύονται κατά δεκάδες και ανανεώνονται όταν τα πρώτα φύλλα κοπούν. Είναι κατσαρά ή μοιάζουν με της βελανιδιάς. Το χρώμα τους είναι πράσινο, ανοιχτό πράσινο ή και κόκκινο.

Στον τύπο αυτό ανήκουν οι ποικιλίες σαλάτες Νεαπόλεως, αντιδομάρουλα και τα κοινά μαρούλια.

ΑΣΠΡΟ Η ΜΩΒ ΛΑΧΑΝΟ

Το λάχανο (επιστ. Κράμβη η λαχανώδης ποικ. η κεφαλωτή, Brassica oleracea var. capitata) είναι φυτό διετές, ποώδες και ανήκει στην οικογένεια των Κραμβοειδών.Ο βλαστός του είναι κοντός και δεν ξεπερνάει τα 35 εκατοστά μέχρι να ανθοφορήσει.
Τα φύλλα του βρίσκονται το ένα πάνω στο άλλο με στήριγμα ένα σαρκώδες στέλεχος που αποτελεί τον κύριο άξονα του λάχανου.
Οι απαιτήσεις του λάχανου σε νερό είναι μεγάλες. Πρέπει να ποτίζεται τακτικά αλλά κανονικά γιατί μεγάλες ποσότητες νερού πιθανόν να προκαλέσουν μεγάλη επέκταση των ριζών και εξασθένιση του φυτού.
Το λάχανο αναπτύσσεται κανονικά σε θερμοκρασίες από 15-18 βαθμούς. Το φυτό αντέχει σε χαμηλές θερμοκρασίες, ενώ μία ποικιλία αντέχει και μέχρι τους –10 βαθμούς.Το λάχανο είναι από τα κυριότερα λαχανικά και καλλιεργείται σε όλες τις Εύκρατες περιοχές . Τρώγεται είτε ωμό σε σαλάτες είτε μαγειρεμένο.

ΡΑΔΙΚΙΑ

Τα ραδίκια ανήκουν στην κατηγορία cichorium και διακρίνονται σε πάρα πολλά είδη όπως το άγριο, το ήμερο (ή αλλιώς αντίδι), το σταμναγκάθι, το ιταλικό, το ραντίκιο, το Witloof ή Βρυξελλών μέχρι και ραδίκι για την παραγωγή υποκατάστατου του καφέ υπάρχει. Και μιλάμε για αυτά που καλλιεργούνται όχι για τα αυτοφυή. Κοινό χαρακτηριστικό τους είναι η πικρή τους γεύση που τους δίνει και ιδιαίτερη νοστιμάδα.
Τα ραδίκια είναι χειμερινά φυτά τα οποία αρχίζουμε να τα βλέπουμε από το φθινόπωρο μέχρι την άνοιξη. Υπάρχουν σε όλη την Ευρώπη, βόρεια Αμερική και την βόρεια Ασία, γενικά στο βόρειο ημισφαίριο, αν και πλέον έχουν αποικήσει παντού σχεδόν στο κόσμο.
Τα άγρια ραδίκια έχουν πικρή γεύση και έχουν στενά φύλλα. Από την άλλη, τα ήμερα ραδίκια (αντίδια) καλλιεργούνται κατά την διάρκεια όλου του χρόνου και είναι πλατύφυλλα, με γλυκύτερη γεύση από τα άγρια ραδίκια.

ΛΑΧΑΝΙΚΑ ΒΡΥΞΕΛΩΝ

Είναι ετήσια φυτά της οικογένειας των Σταυρανθών του γένους Βράσσικα (Brassica). Εικάζεται ότι καλλιεργήθηκαν για πρώτη φορά στην αρχαία Ρώμη, αν και οι πρώτες αναφορές γίνονται το 16ο αιώνα. Αργότερα, μεταφέρθηκαν στο Βέλγιο και καλλιεργήθηκαν κοντά στην πρωτεύουσα, τις Βρυξέλλες, από όπου πήραν και το όνομά τους. Στην υπόλοιπη Ευρώπη, διαδόθηκαν κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου πολέμου.
Είναι ιδιαίτερα θρεπτικά, καθώς περιέχουν αρκετές φυτικές ίνες (4gr), βιταμίνες (Α, C, Κ, Β6, Φολικό οξύ, Ριβοφλαβίνη, Θειαμίνη), αντιοξειδωτικά και μέταλλα (μαγγάνιο, μαγνήσιο, κάλιο, φώσφορο) πολύ χρήσιμα και ωφέλιμα για τον ανθρώπινο οργανισμό. Δεν περιέχουν καθόλου λίπος και χοληστερίνη, ενώ το ποσοστό νατρίου είναι εξαιρετικά χαμηλό. Τέλος, αποτελούν καλή πηγή πρωτεϊνών. Θερμιδικά αποδίδουν μόνο 42 kcal ανά 100gr και αποτελούνται σε ποσοστό 87% από νερό.

 

ΜΑΡΟΥΛΙ

Το μαρούλι (Lactuca sativa, Λακτούκη η ήμερος) είναι ετήσιο, ποώδες φυτό γρήγορης ανάπτυξης της οικογένειας των σύνθετων. 

Η ρίζα του είναι πασσαλώδης με μήκος έως μισό μέτρο. Τα φύλλα του βγαίνουν από το βλαστό που είναι κοντός χρώματος ανοικτοπράσινου ή βαθυπράσινου. Τα μαρούλια είναι λεία, στρογγυλά ή κατσαρά.Η άνθηση του μαρουλιού γίνεται σταδιακά και οι καρποί του βγαίνουν 10-15 μέρες μετά την άνθηση. Τα μαρούλια πολλαπλασιάζονται με σπόρο. Η σπορά γίνεται σε φυτώρια και σε 15 περίπου μέρες τα φυτάρια είναι έτοιμα για μεταφύτευση. Ευδοκιμεί σε δροσερές θερμοκρασίες και δεν αντέχει στη ζέστη. Στην Ελλάδα καλλιεργείται από το φθινόπωρο μέχρι την Άνοιξη, και το καλοκαίρι σε ψυχρότερα κλίματα. Για την επιτυχία στην καλλιέργεια πρέπει να υπάρχει αρκετή εδαφική υγρασία, καλός φωτισμός και δροσερές νύχτες.

ΠΑΝΤΖΑΡΙ

Το παντζάρι (Beta vulgaris), ή κοκκινογούλι, είναι φυτό της οικογένειας Αμαρανθοειδή, η οποία παλιότερα ήταν γνωστή ως Χηνοποδιοειδή. Είναι μονοετές ή διετές φυτό του οποίου η ρίζα είναι εδώδιμη.
Το φυτό φτάνει σε ύψος το 1,5 μέτρο. Έχει μικρά ερμαφρόδιτα άνθη και η επικονίασή του γίνεται από τον αέρα. Το φυτό προτιμά καλά στραγγιζόμενα εδάφη. Τα φύλλα του έχουν σχήμα καρδιάς και έχουν μήκος 5 με 20 εκατοστά.
Το παντζάρι τρώγεται τόσο ωμό, όσο και μαγειρεμένο, ολόκληρο. Η ρίζα του ωμή είναι σκληρή, ενώ μαγειρεμένη είναι πιο μαλακή. Χρησιμοποιείται στις σαλάτες. Εξαιτίας της μεγάλης περιεκτικότητάς του σε σάκχαρα, περίπου 16-20%, χρησιμοποιείται ως πηγή σακχάρου στις περιοχές με εύκρατο κλίμα.

ΣΕΣΚΟΥΛΟ

Το σέσκουλο ή σέσκλο ή Βέτα η σικελική είναι μια ποικιλία παντζαριού (Beta vulgaris, Βέτα η κοινή). Είναι ποώδες, διετές συνήθως φυτό της οικογένειας των Χηνοποδιοειδών και ανήκει στο γένος Βέτα ή Μπέτα. Καλλιεργείται στις Μεσογειακές περιοχές, στη Βόρεια Αφρική και γενικά στις Εύκρατες περιοχές. Θεωρείται ότι κατάγεται από τα Κανάρια Νησιά.
Τα φύλλα του είναι μεγάλα, γυαλιστερά, αρκετά σκληρά και γραμμωτά, ενώ ο μίσχος και η μεσαία νεύρωση μπορεί να έχουν λευκό, υποκίτρινο ή κοκκινωπό χρώμα. Τα άνθη του έχουν πρασινωπό ή κοκκινωπό χρώμα και διατάσσονται κατά σωρούς στη μέση του φυτού. Η αναπαραγωγή γίνεται με σπόρο. Το σέσκουλο αρέσκεται σε υγρά εδάφη και θέλει καλό πότισμα για να αναπτυχθεί. Όταν δεν υπάρχει αρκετή υγρασία στο έδαφος πραγματοποιείται ένα πότισμα μετά από το φύτρωμα των μικρών φυταρίων.

 

ΣΠΑΝΑΚΙ

Το φυτό σπανάκι ανήκει στην τάξη Καρυοφυλλώδη και στην οικογένεια των Χηνοποδιοειδών (Chenopodiaceae).
Μονοετές ή διετές φυτό καλλιεργείται για τα παχιά τριγωνικά φύλλα του. Αυτά βρίσκονται κοντά στη ρίζα, έχουν χρώμα βαθύ πράσινο και λεία ή κυματιστή επιφάνεια. Όταν η διάρκεια της ημέρας είναι μεγαλύτερη και η θερμοκρασία αρκετά υψηλή τότε αναπτύσσεται ένας βλαστός που φέρει μία ταξιανθία με μικρά άνθη.
Ο καρπός είναι ένα πολύ μικρό μονόσπερμο καρύδι που μερικές φορές φέρει και αγκαθωτό περίβλημα. Ο πολλαπλασιασμός γίνεται με σπορά. Το ψυχρό κλίμα ευνοεί την ανάπτυξη του σπανακιού· στην Ελλάδα γίνεται σπορά από τα μέσα Αυγούστου μέχρι το Φεβρουάριο. Το έδαφος πρέπει να είναι υγρό και ειδικά όταν το σπανάκι είναι μικρό. Τα αμμοπηλώδη εδάφη είναι τα πιο κατάλληλα.

ICEBERG

Το iceberg αποτελεί ένα είδος μαρουλιού με μικρότερη όμως θρεπτική αξία από το μαρούλι. Η θερμιδική του αξία είναι ελάχιστη. Με μόλις 10 θερμίδες η μερίδα, μπορείς να το προσθέσεις ελεύθερα σε κάποιο σάντουιτς ή ακόμη και στη σαλάτα σου για να γίνει πιο νόστιμη συνδυαστικά με κάποιο άλλο πράσινο φυλλώδη λαχανικό.

ΚΟΥΝΟΥΠΙΔΙ

Το κουνουπίδι (επιστ. Βρασική η λαχανώδης ποικ. η Βοτρύτης, Brassica oleracea var. botrytis) είναι φυτό ποώδες, μονοετές ή διετές και ανήκει στην οικογένεια των σταυρανθών και στο γένος Βράσσικα.Το κουνουπίδι καλλιεργείται κυρίως στις περιοχές της Μεσογείου, και στις παραθαλάσσιες περιοχές του Ατλαντικού ωκεανού για την ανθοκεφαλή του. Από το Μάιο μέχρι τον Αύγουστο σπέρνεται σε φυτώρια και μετά την πάροδο 1 μήνα, αφού βλαστήσουν, τα μικρά αυτά φυτάρια μεταφυτεύονται στο χωράφι. Είναι ευαίσθητο στις υψηλές θερμοκρασίες και στις πολλές βροχές. Μία μέση θερμοκρασία 10-12 βαθμούς είναι κατάλληλη για την ανάπτυξη του.Το κουνουπίδι τρώγεται μαγειρεμένο ή διατηρημένο σε ξύδι (τουρσί) και θεωρητικά αποδίδει λίγες θερμίδες.

ΜΠΡΟΚΟΛΟ

Το μπρόκολο είναι ετήσιο φυτό της οικογένειας των Κραμβοειδών (Σταυρανθών) του γένους Κράμβη (Brassica). Είναι ένα είδος λάχανου και προήλθε από το άγριο λάχανο μετά από συνεχείς καλλιέργειες που είχαν βάση την εξέλιξη των ταξιανθιών.Τα χρώματα στις ανθοκεφαλές ποικίλουν από πράσινη, μωβ ή σκούρο πορτοκαλί ανάλογα με το είδος.
Υπάρχουν πολλές ποικιλίες που καλλιεργούνται στις Εύκρατες και ψυχρές περιοχές αφού το μπρόκολο είναι ανθεκτικό στις χαμηλές θερμοκρασίες.
Ο πολλαπλασιασμός του γίνεται με τη σπορά είτε απευθείας στους αγρούς είτε σε σπορεία και στη συνέχεια, αφού βγουν τα φυτάρια, γίνεται η μεταφύτευση. Το μπρόκολο ευνοείται από την υγρασία και θέλει καλό πότισμα όταν φυτευτεί. Τρώγεται βραστό ως σαλάτα, μαγειρεμένο, ωμό και στο ξύδι (τουρσί).

ΡΟΚΑ

Η ρόκα είναι μονοετές, ποώδες φυτό, η οποία ανήκει στο γένος Έρουκα (Eruca) της οικογένειας των Κραμβοειδών (συν. Σταυρανθών).
Η ρόκα είναι χειμωνιάτικο φυτό ενώ ανθίζει από το Μάρτιο έως τον Ιούνιο. Το ύψος του φυτού φτάνει τα 80 χιλιοστά με βλαστούς που διακλαδίζονται. Τα άνθη της, που έχουν διάμετρο 2-4 εκατοστά, είναι λευκά με πορφυρές φλέβες ή κιτρινωπά διατεταγμένα και σχηματίζουν ταξιανθίες. Τα φύλλα της είναι πτερωτά και ο καρπός είναι μικρός και κωνικός, ραμφοειδής και φέρει σπόρια ωοειδή,κίτρινου χρώματος.
Από τα σπόρια του φυτού λαμβάνεται ένα ελαφρώς καυστικό έλαιο που χρησιμοποιείται στη φαρμακευτική.

 

(Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια)